Helaas blijft de techniek een probleem. Maar middels een creatieve oplossing kan ik toch even bloggen. Gelukkig maar want ik mis het. Met het nieuwe jaar heb ik veel getwijfeld of ik wel door zou gaan met het blog. Nu heb ik twee weken niet kunnen bloggen en ik mis het echt. Ik blog dus nog even door.
Met Olav zijn vingers gaat het geweldig. Het geneest mooi en hij heeft er geen pijn meer aan gehad.
De tweeling groeit als kool. Alles precies volgens het boekje. Ze krijgen 's avonds om elf uur de laatste voeding en melden zich dan de volgende ochtend rond acht uur weer. Mijn slaapniveau is dus weer goed op peil.
Hoe gaat het dan met mij? Vaak weet ik het zelf niet. Niet zo denderend zou mijn antwoord nu zijn.
December hebben we geprobeerd met een aanloop door te sprinten maar het voelde als rennen op drijfzand. Voor januari wil ik heel graag heel hard op de rem trappen. 2012 laten we achter ons met alles wat er in dat jaar gebeurd is. Veel, te veel. Nu is het nieuwe jaar gestart en het voelt alsof ik steeds verder verwijderd raak van het verhaal van Marnix. Ik probeer het vast te houden, maar het is als water in je handen proberen te houden. Het ontglipt me terwijl ik wil vasthouden, voelen en koesteren.
Vooralsnog zal ik het met mijn herinneringen moeten doen want ik kan geen foto's van Marnix bekijken. De emoties die daarbij loskomen zijn te hevig en daar ben ik bang voor. Gelukkig helpt Olav wel met de gedachten levend houden. Tijdens het avondeten praten we vaak over Marnix en wat hij allemaal deed en zei. Meestal met een harde lach want hij was grappig in zijn peuterzijn. We missen hem vreselijk.
Bij mij bestaat de allesoverheersende behoefte om me thuis te verschuilen. Ik wil de deur niet uit, de telefoon niet opnemen en eigenlijk geen contact met de buitenwereld hebben. Dat is niet goed, daarvan ben ik me bewust. Dus ga ik wel naar buiten, op bezoek, eruit. Het kost me veel moeite. Maar het moet. Voor mijzelf en voor de kinderen.
Voor Lecluse Designs heb ik veel opdrachten en dat maakt dat ik af en toe ook toe mag geven aan de behoefte thuis te blijven.
Mijn kijk op de toekomst is 180 graden gedraaid ten op zichte van zeg twee jaar geleden. Welke toekomst kan ik wel vragen. We leven het leven per dag. Meer zit er gewoon niet in. Nu nog niet. Misschien later, maar daar denk ik nu niet aan.
Ik hoop dat de computer snel weer werkend is zodat ik digitaal weer kan oppakken.
Zodra ik kan blog ik weer.
vrijdag 25 januari 2013
donderdag 17 januari 2013
Technisch probleem
Wegens aanhoudende problemen met de computer is bloggen momenteel helaas niet mogelijk. Na het weekend is het probleem hopelijk verholpen.
maandag 14 januari 2013
Woensdag 9 januari 2013
Ik heb nog nooit gele bloemen gekocht. Ik heb niks met die kleur behalve voor kuikentjes.
En toch heb ik nu gele rozen gekocht. Bumba gele rozen wel te verstaan. Voor bij de urn. Marnix zou ze mooi vinden en dat is leidend. Olav kiest voor rode rozen bij de urn en mijn voorkeur is wit. Maar nu wilde ik iets hebben wat echt bij Marnix past. Dus geel.
Zo zijn we iedere dag bezig met Marnix. Of het nu gaat om bloemen, kaarsjes of versiering. Hij blijft zijn plek in het gezin houden. En in ons hart.
En toch heb ik nu gele rozen gekocht. Bumba gele rozen wel te verstaan. Voor bij de urn. Marnix zou ze mooi vinden en dat is leidend. Olav kiest voor rode rozen bij de urn en mijn voorkeur is wit. Maar nu wilde ik iets hebben wat echt bij Marnix past. Dus geel.
Zo zijn we iedere dag bezig met Marnix. Of het nu gaat om bloemen, kaarsjes of versiering. Hij blijft zijn plek in het gezin houden. En in ons hart.
vrijdag 11 januari 2013
woensdag 9 januari 2013
Maandag 7 januari 2013
De vakantie is voorbij, het normale ritme kan weer beginnen. Olav gaat 's morgens nog niet naar school omdat hij op controle moet bij de huisarts.
Zijn vingers zien er goed uit. Het is al goed aan het genezen. Olav is erg bang voor wat de huisarts gaat doen. Ik begrijp zijn angst. Vrijdag was het echt niet leuk en ronduit pijnlijk. Gelukkig kan ik hem vertellen dat een controle niet zoveel pijn doet. Hij laat zich maar moeilijk geruststellen.
Gisteravond hebben we het verband van zijn vingers gehaald. De gazen zaten flink vast dus hij heeft een kwartier zitten weken in lauw water. Och, wat was hij bang dat het pijn ging doen. Uiteindelijk is het hem meegevallen. Net zoals de controle nu meevalt.
In de middag gaat hij naar school. Hij mag niet mee gymmen en hockey en zwemles zitten er deze week ook nog niet in. Hij vindt het niet erg. Zwemles kan hem gestolen worden.
Hij gaat zelf naar de hockeytraining om zich af te melden, Jur volgt hem op gepaste afstand.
Olav wordt steeds zelfstandiger, mooi om te zien, maar ook moeilijk los laten. Het contrast met de tweeling is groot. Marnix is nu de missende schakel.
Zijn vingers zien er goed uit. Het is al goed aan het genezen. Olav is erg bang voor wat de huisarts gaat doen. Ik begrijp zijn angst. Vrijdag was het echt niet leuk en ronduit pijnlijk. Gelukkig kan ik hem vertellen dat een controle niet zoveel pijn doet. Hij laat zich maar moeilijk geruststellen.
Gisteravond hebben we het verband van zijn vingers gehaald. De gazen zaten flink vast dus hij heeft een kwartier zitten weken in lauw water. Och, wat was hij bang dat het pijn ging doen. Uiteindelijk is het hem meegevallen. Net zoals de controle nu meevalt.
In de middag gaat hij naar school. Hij mag niet mee gymmen en hockey en zwemles zitten er deze week ook nog niet in. Hij vindt het niet erg. Zwemles kan hem gestolen worden.
Hij gaat zelf naar de hockeytraining om zich af te melden, Jur volgt hem op gepaste afstand.
Olav wordt steeds zelfstandiger, mooi om te zien, maar ook moeilijk los laten. Het contrast met de tweeling is groot. Marnix is nu de missende schakel.
Zondag 6 januari 2012
Olav heeft goed geslapen en weinig last van zijn vingers. Jur en hij gaan naar het spoorwegmuseum in Utrecht.
Ik blijf thuis met de tweeling. Even koffie drinken bij de buren en daarna huishouden en breien. Er is een deken besteld voor een aanstaande geboorte en die wil ik zo snel mogelijk af hebben. Gelukkig wil de buurvrouw wandelen met de tweeling waardoor ik even de handen vrij heb om de noodzakelijke dingen af te handelen.
Nadeel van alleen zijns wel dat ik ga malen. En zeker als ik thuis ben. Alles hier herinnert aan Marnix en dat is confronterend.
Ik voel wel dat ik dat nodig heb. Gedurende de dag, als we er allemaal zijn, is daar geen ruimte voor. Soms heb ik het idee dat ik daardoor wat rouw laat liggen. Wellicht een vreemde verwoording maar het is het enige dat pas bij hoe ik het ervaar.
Uiteindelijk blijft de tweeling tot de volgende voeding uit wandelen en kom ik aan mijzelf toe. Daardoor kan ik ondanks de emoties wel zeggen dat ik een goede dag heb.
Olav en Jur komen tevreden thuis. Ze hebben het heel erg leuk gehad. Olav heeft genoten van het museum en van één-op-één aandacht van zijn vader.
Zo hebben we allemaal een goede dag.
Ik blijf thuis met de tweeling. Even koffie drinken bij de buren en daarna huishouden en breien. Er is een deken besteld voor een aanstaande geboorte en die wil ik zo snel mogelijk af hebben. Gelukkig wil de buurvrouw wandelen met de tweeling waardoor ik even de handen vrij heb om de noodzakelijke dingen af te handelen.
Nadeel van alleen zijns wel dat ik ga malen. En zeker als ik thuis ben. Alles hier herinnert aan Marnix en dat is confronterend.
Ik voel wel dat ik dat nodig heb. Gedurende de dag, als we er allemaal zijn, is daar geen ruimte voor. Soms heb ik het idee dat ik daardoor wat rouw laat liggen. Wellicht een vreemde verwoording maar het is het enige dat pas bij hoe ik het ervaar.
Uiteindelijk blijft de tweeling tot de volgende voeding uit wandelen en kom ik aan mijzelf toe. Daardoor kan ik ondanks de emoties wel zeggen dat ik een goede dag heb.
Olav en Jur komen tevreden thuis. Ze hebben het heel erg leuk gehad. Olav heeft genoten van het museum en van één-op-één aandacht van zijn vader.
Zo hebben we allemaal een goede dag.
Zaterdag 5 januari 2012
Keelontsteking. Helaas voor mij.
Olav heeft behoorlijk pijn aan zijn vingers wat volkomen begrijpelijk is. Daarom geven we hem met regelmaat paracetamol. Als hij zijn vingers voelt kloppen houdt hij ze keurig omhoog tot het kloppen weer weg is. Hij doet het echt goed.
We zitten dus in de lappenmand en daarom doen we helemaal niks vandaag. Jur zorgt voor ons. Hij ontspringt nu even de dans.
We zijn vaker ziek dan normaal. Waarschijnlijk een weerslag van de hectiek die achter ons ligt. Veel kunnen we er niet aan doen. Toegeven dan maar.
Olav heeft behoorlijk pijn aan zijn vingers wat volkomen begrijpelijk is. Daarom geven we hem met regelmaat paracetamol. Als hij zijn vingers voelt kloppen houdt hij ze keurig omhoog tot het kloppen weer weg is. Hij doet het echt goed.
We zitten dus in de lappenmand en daarom doen we helemaal niks vandaag. Jur zorgt voor ons. Hij ontspringt nu even de dans.
We zijn vaker ziek dan normaal. Waarschijnlijk een weerslag van de hectiek die achter ons ligt. Veel kunnen we er niet aan doen. Toegeven dan maar.
Abonneren op:
Posts (Atom)