zaterdag 13 april 2013

Woensdag 10 april 2013

Er is kermis in het dorp.
Geen fijne herinneringen.  Vorig jaar waren we tijdens de kermis aan het kuren. Dus zowel Jur en ik zijn afzonderlijk met Olav naar de kermis geweest. We hebben niet de indruk dat Olav er dezelfde zwaarte aan hangt als wij doen. Gelukkig.

Vandaag gaat de tweeling naar de buren en Jur en ik gaan samen met Olav naar de kermis. Hij verdient even onze onverdeelde aandacht.
Helaas, ineens, uit het niets vliegt verdriet me aan. Ik mis Marnix met elke vezel van mijn bestaan.
Mijn keel zit dicht, mijn hart valt in een peilloze diepte en ik sta weer te strijden tegen de tranen.
Het zijn overweldigende momenten, onaangekondigd. Olav heeft het erg naar zijn zin en die heeft niks in de gaten.
Jur vertel ik het wel. Hij herkent het. Het gevoel overvallen te worden. Altijd wanneer je het niet verwacht met een onbeschrijfelijke kracht.

Ik weet me vlot te herstellen en we hebben het verder goed op de kermis. Thuis eten we pizza, Olav heeft een hele leuke dag.

3 opmerkingen:

  1. het moet er gewoon uit
    laat maar komen hoor

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is jammer dat je je niet kon laten gaan.
    Elke traan is verwerken, laat ze maar rollen.

    BeantwoordenVerwijderen